fbpx

6. Ay ve Sonrasında Emzirme Maceram

//6. Ay ve Sonrasında Emzirme Maceram

6. Ay ve Sonrasında Emzirme Maceram

Daha önce paylaştığım ‘Emzirmeyle Sınavım’ isimli yazımı okuyanlar  bebeğimle zorlu bir başlangıcın ardından kendine özgü inişleri ve çıkışları olan ama genel anlamda güzel giden bir emzirme ilişkisi kurmayı başardığımızı bilirler. Bazen emzirmenin biteceğinden korktum bazen de o kadar sorun yaşarken ben mi bitirsem diye düşündüm ama sorunların azalmasıyla artık ikimiz de hayatımızdan çok memnunuz.

3-4 aylıkken en büyük problemimiz dikkat dağınıklığıdı. Etrafına bakmaktan emmeyi bırakıyordu bebeğim. Bu da ne demekti? Evden dışarı çıkmadan sessiz bir ortamda emzirmem sonra dışarı çıkmam ve bir sonraki emzirme saatine kadar da dönmem gerekiyordu. Bu da inanılmaz stresliydi benim için. Bütün hafta beklediğim haftasonumda dışarıya çıkmak için sabahın köründen itibaren emzirme saatlerimi planlamaya kafa yoruyordum. Şu saat emzirsem x saate kadar hem yeterince acıkır hem da aşırı acıkıp huysuzlanmaz, emzirip çıkarım sonra x saatte işimi/gezmemi yapıp dönerim.’ Tabi bu plan 888 kere bozulup yeniden yazılıyordu çünkü orjinal çıkma saatimde bebeğimin keyfi emmek istemiyordu. Sonra tekrar uğraş dur. Düşündükçe stres oluyorum!

Fakat 7-8 aylık dönemlerine geldiğimizde bu sorun ip gibi kesildi! Bebeğim artık her yerde rahatça emer oldu. Onunla dışarı çıkmak, gezip tozmak şahane olmaya başladı! Azıcık huysuzlanır huysuzlanmaz memeyi daya, 2-3 saat daha gez. İnanılmaz bir rahatlıktı bu. Bir de 8. Aydan itibaren ek gıdaya iyice alışır, az da olsa açlığını giderecek kadar yer olmuştu. Bu rahatlığıma rahatlık kattı diyebilirim. Hem yemeğini az yediğinde ‘ne de olsa emer’ diyordum hem de az emdiğinde ‘ne de olsa yemek de yiyor’ diyordum. Aslında bu rahat dönemi 14. Ayda hala yaşıyoruz. Hem emiyoruz hem yiyoruz. Bazen çok yiyor az emiyor, bazen az emiyor çok yiyor. Dünya varmış!

Bu arada bir başka önemli değişiklik de emzirme sürelerimizin epey kısalmış olması. Malum bizimki bu işte usta oldu artık 2-3 dakikalık kısa bir seansta güzelce sütünü içip heyecanlı hayatına geri dönebiliyor. İnsan oğlu tabi halinden hiçbir zaman memnun olmuyor: ben de bu sefer ahh bebeğime doyamadım, nerde o eski uzun uzun mayışıp emmeler diyorum. Daha uzun uzun sarılabilmek için memede uyuduğunda yatağına hemen koymuyorum, bol bol süt sarhoşu halini seyredip öyle koyuyorum. Biliyorum gün gelecek bu emzirme maceramız hepten bitecek o yüzden şimdi bu şahane iletişimi paylaşırken tadını çıkarayım diyorum.

Emzirirken uyuma mevzusu: İyi uyku alışkanlıkları oluşturmayla ilgili okuduğum yazıların tamamı emzirirken uyutma karşıtıydı. Yani bebeği uyumadan önce emzirip, uykuya dalmadan emzirmeyi bırakmak ve yatağına koyup kendi kendine uyumayı öğrenmesini sağlamak doğru yol gibi görünüyordu. Bu yüzden bir kaç kez ağlayarak da olsa bebeğime 6-7 aylık sıralarında kendi kendine uykuya dalmasını öğrettim. Fakat bu demek değildi ki bundan sonra tüm uykularına kendi başına daldı. Bazen yatakta dönüp dönüp uyuyamadı, yine memeden destek istedi. Bazen o kadar yorgundu ki memeye değer değmez uyudu. Açıkçası  ben de illa ki kendi uyusun diye her defasında zorlamanın anlamı olmadığına karar verdim. Bu yüzden alışkanlık haline gelmediği sürece, bıraktım istediğini yapsın. Alışkanlıktan kastım ne: baktım gördüm 3-4 gece üst üste illa memede uyumak için inat ediyor, 3-4 gecenin sonunda ben de kendi başına uyuması için inat ettim. Açıkçası katı kuralları uygulama konusunda pek iyi değilim ama iyi uyku alışkanlıkları öğretme konusunda da kararlıydım, o yüzden ortaya karışık birşeyler yaptım işte.

 Peki ne sıklıkta emziriyorum? Bebeğim  10 aylık olana kadar ilk gün ne kadar emiyorsa yine o kadar emiyordu. 3-4 saatte bir yani . Ama 10 aydan sonra araları biraz açtık. Bazen 6-7 saat güzelce yemeğini yiyerek, emmeden gidebiliyor. Gece uyanmalarını da bu şekilde düzene koymaya çalıştım. Yani gece 6 saat dolmadan uyanıyorsa emzirmiyordum. Tabii ki bebeğim geceleri hep yanımda yattığı için sarılıyordum, sakinleştirmeye çalışıyordum (veya babası bu rolü üstleniyordu) ama 6 saat olmadan meme yok! Bu kural sayesinde hem o hem ben güzel uyumaya başladık. Açıkçası halen bazan bu kuralın bozulduğu geceler oluyor. Bebeğim erken uyanıyor, ben de uyku sersemi hemen geri uyusun diye memeyi veriyorum. Ama yine buradada alışkanlık haline gelmemesine dikkat ediyorum. Baktım gördüm 3-4 gün hep erken uyanmaya başladı, bir gecelik uykuyu feda edip başk şekillerde sakinleştirmeye çalışıyorum.

Herşeyi şahane mi yapıyorum? Kesinlikle hayır! Bebek bakımıyla ilgili çok okudum, herşeyin doğrusunu öğrenmeye çalıştım ama vardığım sonuç şu: kesin bir doğru yok, sizin için en doğru olan çözüm var. O yüzden evet okuyup bilgilenmek muhakkak şart fakat günün sonunda size doğru gelen neyse onu yapmak lazım sanırım. Ben de öyle devam ediyorum işte…

By | 2018-09-19T08:10:05+00:00 Eylül 19th, 2018|Blog|0 Comments